Miniony sezon 2025/2026 miał być kolejną szansą rozwoju kaliskiej piłki ręcznej kobiet. Zamiast tego staliśmy się świadkami kompromitacji organizacyjnej, sportowej i wizerunkowej, za którą – co najważniejsze – rachunek ponoszą mieszkańcy Kalisza. Od wielu miesięcy jako opozycja zwracaliśmy uwagę, że klub funkcjonuje niewłaściwie, czego dziś skutki są widoczne gołym okiem.
Miasto Kalisz nie ograniczało się wyłącznie do przekazywania dotacji. Klub korzystał również z miejskiej infrastruktury zarządzanej przez OSRiR Kalisz, w tym z hali Arena Kalisz, która była udostępniana na treningi i mecze na preferencyjnych lub wręcz darmowych zasadach. W praktyce oznaczało to, że mieszkańcy finansowali działalność prywatnego podmiotu podwójnie. I właśnie tutaj pojawiają się fundamentalne pytania, na które do dziś nie uzyskaliśmy jasnych odpowiedzi.
1. Dlaczego prywatny klub sportowy otrzymywał tak szerokie wsparcie infrastrukturalne bez przejrzystego rozliczenia korzyści dla miasta?
2. Dlaczego przez cały sezon nie przedstawiono mieszkańcom pełnego bilansu kosztów ponoszonych przez OSRiR Kalisz w związku z funkcjonowaniem klubu?
3. Kto personalnie odpowiadał za nadzór nad wydatkowaniem publicznych pieniędzy i jakie konkretne mechanizmy kontroli zostały zastosowane?
4. Czy ktokolwiek w ratuszu analizował efektywność tych wydatków w stosunku do wyników sportowych, frekwencji i promocji miasta?
5. Czy mieszkańcy mają prawo wiedzieć, ile realnie kosztowało utrzymywanie tego projektu i kto podejmował decyzje o dalszym finansowaniu mimo postępującej degradacji sportowej i organizacyjnej?
Nie sposób również pominąć kwestii personalnych.
Po fatalnym sezonie i narastającej krytyce Pan Błażej Wojtyła formalnie usunął się w cień, jednak trudno oprzeć się wrażeniu, że była to wyłącznie kosmetyczna zmiana mająca uspokoić opinię publiczną. Funkcję prezesa objął jego wieloletni współpracownik i zaufany człowiek – Marcin Krzysztof Frelicki. W przestrzeni publicznej coraz częściej pojawia się pytanie: czy w Kaliszu o awansach decydują kompetencje i doświadczenie, czy raczej odpowiednie znajomości oraz polityczna lojalność?
To są pytania niewygodne, ale konieczne.
Bo efekty tego „zarządzania” nowego „menadżera” są bezdyskusyjne. Drużyna zakończyła sezon katastrofą sportową — 19 porażek w 24 spotkaniach i spadek z ligi. Organizacyjnie klub również zawiódł oczekiwania mieszkańców oraz kibiców. Trudno dziś znaleźć jakikolwiek obszar, który uzasadniałby dalsze utrzymywanie obecnego modelu finansowania.
Dlatego jako radny miasta Kalisza oczekuję:
1. natychmiastowego audytu wszystkich środków przekazanych klubowi w ostatnich latach,
2. przedstawienia pełnych kosztów korzystania z infrastruktury OSRiR Kalisz,
3. ujawnienia zasad udostępniania hali Arena Kalisz,
4. zakończenia praktyki darmowego lub preferencyjnego udostępniania miejskich obiektów prywatnym podmiotom bez pełnej transparentności,
5. wstrzymania dalszego finansowania klubu do czasu przedstawienia rzetelnego programu naprawczego i pełnego rozliczenia dotychczasowej działalności.
Miasto nie może być żyrantem dla prywatnych i politycznych układów, eksperymentów personalnych i źle zarządzanych projektów sportowych. Publiczne pieniądze wymagają publicznej odpowiedzialności. A tej odpowiedzialności dziś po prostu brakuje.
Dodam tylko, że piłka ręczna kobiet w cale nie musi być priorytetem, ani potrzebą naszej społeczności. Takowymi są piłka ręczna mężczyzna, z uwagi na tradycje historyczne internowanych w Szczypiornie legionistów. Następnie siatkówka żeńska, z uwagi na historię sukcesów i zwycięstw sprzed 2 dekad. A obecnie priorytetem powinny być także piłka nożna na możliwie najwyższym poziomie ligowym, z uwagi na konieczność zagospodarowania stadionu miejskiego na ponad 8000 miejsc.