Na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym składam interpelację w sprawie uruchomienia pilotażu programu miejskiego pod nazwą:

„Bezpieczny Senior – miejski program ochrony życia i zdrowia osób starszych”,

którego celem byłoby zwiększenie bezpieczeństwa osób starszych zamieszkujących na terenie Miasta Kalisza, w szczególności seniorów samotnych oraz znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, poprzez doposażenie ich mieszkań w autonomiczne czujniki dymu, a w lokalach obciążonych ryzykiem – również w czujniki tlenku węgla (czadu).

Bezpieczeństwo życia i zdrowia mieszkańców stanowi jedno z podstawowych zadań własnych gminy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5, 6 oraz 14 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należą w szczególności: ochrona zdrowia, pomoc społeczna oraz porządek publiczny i bezpieczeństwo obywateli.

Osoby starsze, zwłaszcza mieszkające samotnie, należą do grupy szczególnie narażonej na skutki pożarów oraz zatruć tlenkiem węgla w lokalach mieszkalnych. W wielu przypadkach decydującym czynnikiem pomiędzy uniknięciem tragedii a jej wystąpieniem jest czas reakcji, który może zostać znacząco wydłużony dzięki zastosowaniu autonomicznych czujników dymu i czadu.

Skuteczność tego typu urządzeń jest potwierdzona badaniami – według danych National Fire Protection Association, sprawne czujniki dymu zmniejszają ryzyko śmierci w pożarze domowym o około 60%. W Polsce w pożarach ginie rocznie kilkaset osób, a znaczna część zdarzeń ma miejsce w budynkach mieszkalnych, w tym zamieszkiwanych przez osoby starsze.

Wiele samorządów w Polsce wdraża już programy polegające na bezpłatnym przekazywaniu czujników dymu i czadu mieszkańcom, traktując je jako element lokalnej polityki bezpieczeństwa oraz polityki senioralnej. Rozwiązania te są oceniane jako skuteczne, relatywnie tanie i możliwe do szybkiego wdrożenia, zwłaszcza w formule pilotażowej.

W związku z powyższym wnioskuję o:
1. Rozważenie uruchomienia pilotażu programu „Bezpieczny Senior – miejski program ochrony życia i zdrowia osób starszych” w 2026 roku.
2. Objęcie pilotażem w pierwszej kolejności seniorów samotnych, osób o niskich dochodach, osób z niepełnosprawnościami oraz mieszkańców lokali komunalnych.
3. Zapewnienie w ramach programu nie tylko zakupu, ale również montażu czujników, co ma kluczowe znaczenie dla realnej skuteczności działań w przypadku osób starszych.
4. Realizację programu we współpracy z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej, zarządcami nieruchomości, spółdzielniami mieszkaniowymi oraz – w zakresie działań informacyjnych i prewencyjnych – ze służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo.
5. Przedstawienie Radzie Miasta informacji o założeniach pilotażu, w tym o jego skali, szacunkowym koszcie oraz harmonogramie realizacji.

Liczę na pełną współpracę w tym obszarze i wypracowanie najlepszego możliwego rozwiązania dla tego tematu.